Pliki typu WAVE posiadają zapisaną informację o drganiach powietrza, o fali dźwiękowej, która tworzy określony dźwięk, w sposób binar-y, zrozumiały dla komputera. Podczas nagrywania dźwięku mikrofon zamienia drgania powietrza w analogowe sygnały elektryczne. Następnie karta dźwiękowa próbkuje ten sygnał z określoną prędkością nazywaną częstotliwością próbkowania. Tę częstotliwość mierzy się w kilohercach (kHz), najmniejsza wartość używana w kartach dźwiękowych to 11 kHz, niektóre karty umożliwiają próbowanie z częstotliwością 44 kHz, ale w typowych zastosowaniach dobre efekty można uzyskać już przy 22 kHz.